رفتن به نوشته‌ها

آیا این 5 آلبوم محبوب رپ کلاسیک هستند؟

هرکسی که این قطعه را بخواند احتمالاً در بعضی موارد از آلبوم هیپ هاپ به عنوان یک کلاسیک یاد کرده است. واقعاً اجتناب ناپذیر است. گفتگوها با محوریت بزرگترین آثار رپ به شکل گیری فرهنگ فرهنگی کمک کرده است ، تا جایی که یک رپرتوار انکار ناپذیر به طور گسترده توسط افراد آشنا به ژانر مورد تأیید قرار گرفته است. نام هایی مانند Nas ‘Illmatic ، فرزند خوب کندریک لامار ، شهر mAAd ، مشتری عالی Ghostface Killah ، شک منطقی Jay-Z ، Emshem The Marshall Mathers LP – لیست ادامه دارد و هر کسی که به تاریخ هیپ هاپ آشنایی و احترام داشته باشد می تواند تلاوت کند تعدادی از موارد ضروری.

اگرچه دقیقاً معیارهای تعیین شده برای کلاسیک وجود ندارد ، این اصطلاح دارای وزن ناگفته خاصی است. مانند هر کلمه ای ، خطر ابتلا به پژجر شدن را از دست می دهد و با هر بار استفاده بیهوده معنی خود را از دست می دهد. در نتیجه ، کار به جایی رسیده است که چیزی کمتر از یک کلاسیک – یا حداقل یک کلاسیک احتمالی – به نوعی احساس حقارت می کند. یک مصدوم تاسف بار واقعیتی نگران کننده را فاش می کند. صبر و تحمل یک آلبوم عالی به خصوص در جو گرداب امروز دقیقاً بالا نیست. با توجه به بمباران بی پایان موسیقی که در طول یک سال مشخص کاهش می یابد ، ارزیابی اینکه کدام پروژه از قدرت ماندگاری واقعی برخوردار است بسیار دشوار است. و این یک سوال دیگر است: آلبوم چه مدت باید طنین انداز شود تا بتواند عنوان معتبری را بدست آورد؟

در واقع ، ارزیابی استخوان های منفرد که اسکلت یک کلاسیک را تشکیل می دهند ، گفتگوی یک قطعه دیگر است. قانون ، گرچه به طور عمده دهه های گفتاری را شکل می دهد ، به طور گسترده ای درک و پذیرفته می شود. با این حال ، مثل همیشه ، موارد استثنایی وجود دارد. برخی از پروژه ها تقسیم می شوند ، از یک گوشه ستایش پرشور و از گوشه دیگر بی علاقگی ایجاد می کنند. دیگران کلاسیک فرقه هستند ، در حالی که عمق زیادی به طرفداران وفادار می رسانند ، نمی توانند جریان اصلی را جذب کنند. جهانی بودن و تأثیر کلی ممکن است برای برخی از منتقدان کیفیت مهمی باشد ، در حالی که دیگران می توانند از سهم آلبوم در جنبش های کوچکتر فرهنگی قدردانی کنند. در هر صورت ، بسیاری از پروژه ها وجود دارد که می تواند موردی برای وضعیت کلاسیک ایجاد شود ، اگرچه ممکن است به طور گسترده ای مورد قبول واقع نشوند. برای برجسته کردن برخی از نامزدهای احتمالی ، اندازه گیری درجه حرارت در مورد اینکه آیا آنها باید با آغوش باز در کانن پذیرفته شوند ، مناسب است.

JADAKISS – KISS THA GAME GOODBYE

Jadakiss Kiss Tha Game خداحافظ

2001 Ruff Ryders

اغلب بحث بر این بوده است که علی رغم توافق نظر گسترده وی به عنوان افسانه هیپ هاپ ، Jadakiss آلبوم کلاسیکی به نام خود ندارد. با افتخار داشتن از پنج آلبوم استودیویی ، بسیاری نتیجه گرفته اند كه كیس قادر به ارائه کارهای كاری لذت بخش است ، اگر از نظر كلی ناسازگار باشد. با این وجود هیچ یک از آلبوم های او به راحتی در کانون کلاسیک قرار نمی گیرند ، درگیری عجیب با توجه به فرکانس حضور او در بهترین گفتگوی رپ.

مطالب جالب  قربانیان تیراندازی در لاس وگاس به مبلغ 800 میلیون دلار با خلیج ماندالای

در آگوست سال 2001 ، نوزده سال پیش ، اولین آلبوم بوسه بوسیله Jadakiss منتشر شد. Tha Game Goodbye توسط Ruff Ryders Entertainment منتشر شد. با ویژگی های اعضای LOX ، Styles P و Sheek Louch ، DMX ، Eve ، Drag-On ، Snoop Dogg ، Nas ، Nate Dogg ، این پروژه در برجسته سازی نقاط قوت Kiss به خوبی معلوم شد و همچنین قابلیت انعطاف پذیری او را نشان داد. پیش از این ، بسیاری از آنها عادت کرده بودند که او از سبک خاصی از ضرب و شتم رپ کند. در اینجا ، او چندین راه مختلف موسیقی را جستجو کرد ، از جمله همکاری با The Neptunes و Timbaland. آهنگ هایی مانند “Show Discipline” به کمک Nas و آهنگ دو ویدئویی رفت و برگشت با Styles P “We Gon Make It” به راحتی در سطح بالایی قرار دارند و از آنجا که آن دو از آنجا ساخته شده اند ، تعداد بیشتری وجود دارد. ناگفته نماند که یک لحظه از زمان ، یک مرحله انتقالی بین غروب آفتاب دوران طلایی و طلوع هزاره جدید ، به طور موثر ضبط می کند. به همین دلیل ، خداحافظی بازی بوسه تاس همچنان یک رقیب جالب برای وضعیت کلاسیک است – خصوصاً با توجه به اینکه Jada چقدر روی میز آورده است.

آیا “Kiss Tha Game Goodbye” یک کلاسیک است؟

< hr>

LUDACRIS – WORD OF MOUF

 Ludacris Word Of Mouf

2001 گروه موسیقی Jam Def Jam

< یک پروژه دیگر از سال 2001 ، آلبوم سال دوم Ludacris ، Word Of Mouf ، همان جایی را که سلف خود را متوقف کرد و تقریباً در هر مکان قابل تصور پیشرفت کرد. هرگز وجوه دوگانه شخصیت های لودا - کمدین دیوانه جنسی و متجاوز به راستی ترسناک - به این شکل موثر ترکیب نشوند. و در طول این تلاشهای هجده قطعه ای از منحصر به فردترین میله های رپ است که با جذابیت بی پایان توسط یک افسانه تخیلی آتلانتا ارائه می شود. امری نامتعارف ، اما مورد تحسین غزل سرایی او - گفتگویی که تا حدود زیادی به دلیل کار وی در Word Of Mouf آغاز شد.

آلبوم از نظر موضوعی و موسیقی متنوع است ، افتخار آفرینی های باورنکردنی عاشقانه در “Freaky Thangs” به کمک Twista و “کد منطقه ای” بی انتها ، و همچنین برش های قابل تأمل بیشتر مانند “Cold Outside” و “Growing Pains”. کسانی که به دنبال مشت زنی هستند فقط باید “Coming 2 America” ​​را دوباره ببینند ، در حالی که بی سیم مستقیم از طریق تک آهنگ های “Rollout” ، “Move Bitch” و “Saturday” می آیند. مانند جاداکیس ، لودا هنرمندی است که اغلب بدون اینکه آلبومی کلاسیک مورد ستایش جهانی قرار گیرد ، جشن گرفته می شود. شاید با گذشت نزدیک به بیست سال از انتشار اولیه ، سرانجام بتواند روایت تغییر کند.

< div>

آیا “Word Of Mouf” کلاسیک است؟


OBIE TRICE – تشویق

عرض

2003 Shady Records

بسیاری به دنبال پیروزی امینم با Shady Records در اوایل هزاره نگاه می کنند و به حق به دنبال کارهای خود او هستند ، از 50 سنت ، و احتمالاً حتی D12. با این حال در سپتامبر سال 2003 ، ربی دیترویت ، ابی تریس با اولین آلبوم خود به Cheers ، پروژه ای که دارای تولید کاملاً ساخته شده با پشتوانه دکتر دره و امینم است ، ظاهر شد. قبل از انتشار ، حتی علاقه مندان سایه نیز تصور کمی از انتظار اوبی داشتند. فقط ضرب و شتم از تک آهنگ های متفاوت و 8 MileSoundtrack در خدمت ارائه هر گونه نشانه واقعی بود. وقتی تشویق ها به طور کامل رسید ، شنوندگان با مقدمه ای شگفت آور “Average Man” به سرعت به دنیای Obie وارد شدند ، یک بنگر هدایت شده توسط گیتار که توجه فوری را به خود جلب می کرد.

نکته ای که بلافاصله در Cheers برجسته است ، قدرت است از تولید کسانی که از کارهای غم انگیز و جزئی کلید Eminem و Dr. Dre قدردانی می کنند ، ابزارهای واقعا جالبی پیدا می کنند ، با این اوصاف متوقف می شود در برجسته آلبوم “Oh”. به خصوص به سلامتی یک احساس سایه دار متمایز است ، و ابی خود را به خوبی با صحنه های موسیقی آشنا می کند ، در روانشناسی خود فرو می رود و یک بازی قلم چشمگیر را تجربه می کند. “The Set Up” و “Don’t Down” او را در حال قدم زدن در کیف قصه گویی خود می داند ، در حالی که تهدیدهای بریده برانگیز مانند “Outro” به کمک D12 و ماده محترقه “We All Die One Day” یک لیست را در اوج اعتماد به نفس آنها اگرچه به ندرت درباره Obie Trice به عنوان یک هیپ هاپ صحبت می شود ، اما نمی توان انکار کرد که اولین پروژه او رعد و برق را در یک بطری گرفت – اما آیا کافی است که آن را کلاسیک بدانیم؟

< div id = "qp_main3132449" fp = "676A4ab0-97" results = "0">

آیا “سلام” کلاسیک است؟


ROYCE DA 5’9 “- مرگ مشخص است

 Royce Da 5'9

E1 Music < / h6>

آهنگساز دیترویت رویس دا 5’9 “همچنان با استقبال زیادی روبرو می شود ، بسیاری از طرفداران با اطمینان از آلبوم 2018 Book Of Ryan خود به عنوان بزرگترین کار او استقبال می کنند. و اگرچه هنوز هم گفتن این یکی زودرس است کلاسیک ، طرفداران اختصاصی خواننده رپ مدتهاست که پروژه دوم دبیرستان سال 2004 رویس Death Is Certain به این ترتیب قلمداد می شود. پس از انتشار اولین الكلكیك خود راك سیتی ، Death Is Certain به معنای عزیمت اصلی برای Ni بود. ckel این پروژه به شدت تحت تأثیر تاریکی که زندگی شخصی او را آزار می دهد ، تا حدی ناشی از درگیری با دوستان سابق و مسمومیت وابستگی به الکل است ، به راحتی یکی از چالش برانگیزترین کارهای رویس است.

با این وجود یک جذابیت وجود دارد ، اگر تیره و تار نباشد ، در بعضی مواقع ، رویس در فلسفه های پوچ گرایانه فرو می رود ، و به نظر می رسد که حقیقت ناخوشایند عنوان را در آغوش می کشد و حتی راحتی می یابد. در تمام این مدت ، یک تنش نفوذی وجود دارد که با تولید ناخوشایند و سینمایی توسط کارلوس “6 جولای” برودی کار می کند. آنقدر تاریک است که رویس تا به امروز نمی تواند به پروژه گوش دهد. هنوز هم تعداد معدودی از طرفداران وجود دارند که احساس می کنند Death Is Certain سزاوار تجلیل از آنها به عنوان یک اثر کلاسیک است ، زیرا احساسات خام یک هنرمند را در تاریکترین نقطه خود جلب می کند.

آیا “مرگ حتمی است” کلاسیک است؟


STICKY FINGAZ – BLACK TRASH: AUTOBIOGRAPHY KIRK JONES

 Sticky Fingaz Black Trash The Autobiography of Kirk Jones

2000 Universal Records

Sticky Fingaz در ابتدا هنگامی که به عنوان بخشی از Onyx روی صحنه منفجر شد ، آن را در کنار فردو استار منفجر کرد و بازی را رپ کرد. ، بیگ دی اس و سانی سیزا. بدون کمبود پرخاشگری و رجزخوانی بدون عذرخواهی ، Sticky به سرعت به عنوان یکی از هیجان انگیزترین – و ترسناک ترین رپرهای بازی شهرت یافت. پس از عزیمت گروه از Def Jam در اواخر دهه نود ، استیکی خود را در جستجوی گزینه های خود به عنوان یک هنرمند انفرادی یافت. در سال 2001 ، او اولین آلبوم Black Trash: The Autobiography Of Kirk Jones را منتشر کرد ، پروژه ای که با حضور Raekwon ، Eminem ، Redman ، Canibus و Petey Pablo ظاهر شد.

اما جای تعجب بود در طبیعت کاملاً مفهومی آلبوم ، نیازی به گفتن نیست که چند منظوره بودن در ترانه سرایی استیکی نشان داده شده است. شنوندگان با سستی و دنباله روی از داستان زندگی نامه کرک جونز ، به درون سنگرهای عمیق یک حماسه رپ گانگستری فرو می روند ، که در آن اندیشه در مورد پول ، خشونت ، فقر ، مذهب ، زندان و نژاد قرار گرفته است. سایه های روزهای Onyx همچنان در برجسته ترین موارد مشتعل پشت صحنه “Come On” و “My Dogz Iz My Gunz” باقی مانده است ، اما در مقابل آنها آهنگ های تأمل برانگیز و تأمل برانگیزی مانند “Money Talks” و “Oh My God” در مقابل آنها قرار می گیرد. ” به طور کلی ، این یکی از سنگهای قیمتی هیپ هاپ است که حتی اکنون ، نوزده سال بعد ، یک سفر شاداب و سرگرم کننده است. آیا Black Trash مستلزم بررسی مجدد است؟

آیا “سطل زباله سیاه: زندگینامه کرک جونز” A کلاسیک؟

منتشر شده در اخبار روز موسیقی ایران و جهان

اولین باشید که نظر می دهید

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *